Σήμερα θα σε ρωτήσω κάτι που θέλω να σκεφτείς σοβαρά: 

Ποια/ος είσαι όταν αφαιρεθεί όλα όσα σου είπαν ότι είσαι;

 Καταλαβαίνεις φυσικά ότι δεν σε ρωτώ το όνομά σου. Ούτε τον ρόλο σου. Φυσικά δεν σε ρωτώ την (θαλασσοδαρμένη) ιστορία σου. Μπα! Ούτε τα τραύματά σου. Επίσης δεν σε ρωτώ για τις επιτυχίες σου. Ούτε καν για τις πεποιθήσεις σου για τον εαυτό σου.

Αν αφαιρούσαμε μία-μία αυτές τις στρώσεις, σαν να ξεφλουδίζουμε ένα κρεμμύδι — τι θα βρίσκαμε στο κέντρο;

Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται αυτή την ερώτηση. Γιατί ενστικτωδώς αισθάνονται ότι αν αφαιρεθούν όλες οι ταυτότητες, δεν θα μείνει τίποτα. Το μεγάλο μυστικό, όμως, είναι ακριβώς το αντίθετο. Όταν αφαιρεθούν όλα τα κατασκευάσματα, αποκαλύπτεται κάτι που πάντα υπήρχε — και που δεν χρειάζεται απόδειξη για να υπάρχει.

Αυτό το “κάτι” έχει πολλά ονόματα. Ένα από τα πιο ακριβή είναι: Το Σώμα του Φωτός.

 

Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο αυτό που βλέπεις

 Και το σημαντικότερο: Εσύ δεν είσαι μόνο το σώμα που νιώθεις, τα συναισθήματα που αισθάνεσαι και οι σκέψεις που σκέφτεσαι. 

 Ζούμε σε μια εποχή που έχει εκπαιδευτεί να εμπιστεύεται μόνο αυτό που μπορεί να μετρήσει. (Και θα συμφωνήσεις πιστεύω μαζί μου πώς δεν πάει και πολύ καλά αυτό)

Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι Αν κάτι δεν το βλέπεις, δεν υπάρχει. Αν δεν το ορίζει η επιστήμη, είναι φαντασίες και παιδικά παραμύθια. Αν δεν το νιώθεις με τις πέντε αισθήσεις, αμφισβητείς την πραγματικότητά του.

Και με βεβαιότητα θα σου πω ότι όλα αυτά είναι δεν είναι η αλήθεια. Είναι παραπληροφόρηση, παρεξήγηση και αποπροσανατολισμός. 

Πιστεύω ότι θα συμφωνήσεις μαζί μου ότι κάθε άνθρωπος γνωρίζει — έστω μια στιγμή στη ζωή του — ότι δεν είναι μόνο το σώμα του. Γνωρίζει ότι υπάρχει μέσα του κάτι που παρατηρεί, κάτι που νιώθει, κάτι που «ξέρει» πριν καν σκεφτεί και που σε κάποιες κρίσιμες στιγμές στη ζωή του τον καθοδήγησε σωστά παρότι έλεγε “η φωνή της λογικής”.

Οι παλιές παραδόσεις γνώσης περιέγραφαν τον άνθρωπο όχι ως ένα σώμα που έχει ψυχή, αλλά ως μια συνείδηση που εκφράζεται μέσα από πολλαπλά επίπεδα ύπαρξης — από το πιο πυκνό ως το πιο λεπτό - λεπτοφυές.

Πάμε να σου εξηγήσω ποια είναι τα σώματα σου αυτή την στιγμή: 

Το πιο πυκνό είναι αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη. Το σώμα. Το βιολογικό σου όχημα.

Πάνω από αυτό — ή μέσα σε αυτό, καλύτερα — υπάρχει το ενεργειακό σου σώμα: το αόρατο «διπλό» του φυσικού, που κρατά τη ζωτική ενέργεια. Αυτό που νιώθεις να αλλάζει όταν κουράζεσαι, όταν αρρωσταίνεις, όταν ερωτεύεσαι.

Πιο λεπτό από αυτό είναι το συναισθηματικό σου σώμα — το επίπεδο που κατοικούν τα συναισθήματά σου, οι επιθυμίες σου, οι φόβοι σου. Αυτό που «φουντώνει» χωρίς άδεια, που αντιδρά πριν σκεφτείς. (

Ακόμα πιο λεπτό είναι το νοητικό σώμα — ο κόσμος των σκέψεών σου, των πεποιθήσεών σου, των αφηγήσεων που λες στον εαυτό σου για το ποιος είσαι και πώς λειτουργεί ο κόσμος.

Και πέρα από αυτά — στο βάθος, ή αν θέλεις στο ύψος — υπάρχει κάτι που δεν έχει ούτε συναίσθημα ούτε σκέψη, αλλά είναι η πηγή και των δύο. Εδώ βρίσκεται αυτό που αποκαλούμε Σώμα του Φωτός.

Δεν είναι ποιητική μεταφορά. Είναι η περιγραφή μιας κατάστασης συνείδησης στην οποία ο διαχωρισμός — μεταξύ εαυτού και άλλου, μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού — αρχίζει να διαλύεται. Ό,τι απομένει είναι φως. Όχι με την οπτική έννοια. Με την έννοια της καθαρής, αδιατάρακτης επίγνωσης.

 

Ο Ψευδής Εαυτός — το κατασκεύασμα που πέρασε για αληθινό

 Για να καταλάβεις τι είναι το Σώμα του Φωτός, πρέπει πρώτα να καταλάβεις τι δεν είναι ο Αληθινός Εαυτός.

Καθένας από εμάς, από πολύ νωρίς, άρχισε να χτίζει μια εικόνα για τον εαυτό του. Δεν το έκανε συνειδητά. Το έκανε για να επιβιώσει.

Το παιδί που μαθαίνει ότι για να αγαπηθεί πρέπει να είναι «καλό», αρχίζει να καταπιέζει ό,τι θεωρείται «κακό». Το παιδί που μαθαίνει ότι η έκφραση συναισθήματος οδηγεί σε απόρριψη, αρχίζει να «κλείνει» τη συναισθηματική του πύλη. Το παιδί που μαθαίνει ότι δεν αξίζει, αρχίζει να χτίζει ολόκληρη τη ζωή του γύρω από την απόδειξη ότι αξίζει — ή γύρω από την αποφυγή να αποδείξει ότι δεν αξίζει.

Αυτές οι προσαρμογές είναι ευφυείς. Είναι επιβίωση. Αλλά με τον καιρό, αρχίζουν να παγώνουν σε κάτι που δεν εξελίσσεται: τον Ψευδή Εαυτό.

Ο Ψευδής Εαυτός δεν είναι κακός. Δεν είναι εχθρός. Είναι απλώς ένα παλιό, εξαντλημένο σύστημα που κάποτε χρησίμευε και τώρα απλώς επαναλαμβάνεται — αυτόματα, μηχανικά, αδιάκοπα.

Είναι ο άνθρωπος που λέει «ναι» ενώ θέλει να πει «όχι». Που δίνει αδιάκοπα χωρίς να παίρνει ποτέ. Που εργάζεται υπερβολικά για να αποδείξει ότι αξίζει. Που αποφεύγει σχέσεις για να μην πονέσει ξανά. Που φτιάχνει επιτυχίες με τα χέρια του και τις σαμποτάρει με τα ίδια χέρια. 

Αν έχεις βιώσει απόρριψη στη ζωή σου, είναι γιατί έχεις μπει στην σχέση με τον Ψευδή Εαυτό. Οι άλλοι σε απέρριψαν αφού εσύ ο ίδιος πρώτος έχεις απορρίψει τον Αληθινό σου Εαυτό (για να ανήκεις) 

Ο Ψευδής Εαυτός είναι αρχιτέκτονας — αλλά χτίζει με πρώτη ύλη τον φόβο και την ανάγκη.

 

Τα ασυνείδητα πρότυπα — οι αόρατοι αρχιτέκτονες της ζωής σου

 Κάτω από τον Ψευδή Εαυτό βρίσκεται κάτι ακόμα πιο βαθύ: τα ασυνείδητα πρότυπα.

Αυτά δεν είναι απλές σκέψεις ή συνήθειες. Είναι βαθιά εγχαραγμένες πεποιθήσεις για την πραγματικότητα που λειτουργούν σαν λογισμικό στο παρασκήνιο. Δεν τις βλέπεις. Απλώς ζεις τα αποτελέσματά τους.

«Δεν αξίζω να με αγαπούν χωρίς να προσφέρω κάτι.»

«Ο κόσμος είναι επικίνδυνος και πρέπει να είμαι πάντα σε ετοιμότητα.»

«Η επιτυχία σημαίνει ότι θα χάσω τους ανθρώπους μου.»

«Αν φανώ αδύναμος, θα με εγκαταλείψουν.»

«Δεν αξίζω την αφθονία.»

Αυτά τα πρότυπα δεν είναι η αλήθεια. Είναι συμπεράσματα που βγάλαμε κάποτε, σε μια συγκεκριμένη στιγμή, με βάση συγκεκριμένες εμπειρίες — και μετά γενικεύσαμε για ολόκληρη τη ζωή μας.

Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό τους είναι ότι αυτοεκπληρώνονται. 

Αν πιστεύεις ασυνείδητα ότι δεν αξίζεις αγάπη, θα επιλέξεις σχέσεις που το επιβεβαιώνουν. 

Αν πιστεύεις ότι η επιτυχία είναι επικίνδυνη, θα βρίσκεις πάντα έναν τρόπο να αποτυγχάνεις τη στιγμή που φτάνεις κοντά.

Δεν είναι κακή τύχη. Είναι το ασυνείδητο να κάνει σωστά τη δουλειά του —υλοποιεί τον προγραμματισμό που του δίνεις.

Εδώ είναι η μεγάλη σύνδεση με το Σώμα του Φωτός: τα ασυνείδητα πρότυπα είναι ακριβώς αυτά που εμποδίζουν το φως να αναδυθεί. Δεν είναι ότι το Σώμα του Φωτός δεν υπάρχει — είναι ότι αυτά τα πρότυπα λειτουργούν σαν πυκνές στρώσεις που το κρύβουν.

 

Ο Αληθινός Εαυτός — η Αρχετυπική Μορφή του Εαυτού σου που πάντα ήταν εκεί

 Κάτι που πρέπει να κάνουμε απολύτως σαφές είναι ότι ο Αληθινός Εαυτός δεν είναι μια καλύτερη έκδοση του εαυτού σου. 

Δεν είναι αυτός που θα γίνεις αν δουλέψεις αρκετά σκληρά. 

Δεν είναι βραβείο για πνευματική τελειοποίηση που παίρνεις μετά από δέκα χρόνια κάποιας θεραπείας.

Είναι αυτό που ήδη είσαι — πριν από κάθε κατασκεύασμα, κάθε ρόλο, κάθε τραύμα, κάθε αφήγηση.

Στην ψυχολογία, ο Carl Jung το ονόμασε Εαυτός (Self) — και το ξεχώρισε από το Εγώ (Ego) και θα συμφωνήσω μαζί του. 

Το Εγώ είναι ο ρόλος που παίζουμε στο θέατρο της ζωής. 

Ο Εαυτός είναι αυτός που παρακολουθεί — και που ποτέ δεν ξεγελιέται από την παράσταση.

Αυτός ο Εαυτός έχει αρχετυπικό χαρακτήρα. Δεν είναι μια ατομική προσωπικότητα. Είναι μια μορφή της δικής σου ύπαρξης που ξεπερνά τον χρόνο και τον τόπο — 

Ο Αληθινός Εαυτός σου ένα μοτίβο φωτός που εκφράζεται μέσα από την δική σου μοναδική ανθρώπινη ύπαρξη.

Γι' αυτό όταν κάποιος αγγίζει τον Αληθινό Εαυτό του, νιώθει ταυτόχρονα δύο πράγματα που φαινομενικά αντιφάσκουν: 

Απόλυτη μοναδικότητα και βαθιά ενότητα με τα πάντα. 

Νιώθει «επιτέλους εγώ» και ταυτόχρονα «επιτέλους μέρος του Όλου».

Αυτή η εμπειρία δεν είναι πίστη. Είναι άμεση γνώση — και κάθε άνθρωπος που έχει βιώσει έστω μια στιγμή βαθιάς αυθεντικότητας, γνωρίζει τι σημαίνει.

 

Πώς χτίζεις τον Αληθινό Εαυτό σου

Η αλήθεια είναι ότι δεν τον χτίζεις. Τον αποκαλύπτεις αφαιρώντας ότι τον σκεπάζει.

 Εδώ ανατρέπεται ό,τι έχουμε μάθει για την προσωπική ανάπτυξη.

Μας έχουν διδάξει να προσθέτουμε: περισσότερες γνώσεις, περισσότερες δεξιότητες, περισσότερα εργαλεία, περισσότερες τεχνικές, περισσότερη θεραπεία. Σαν να λείπει κάτι και πρέπει να το αποκτήσουμε. Σαν να έχουμε ένα πρόβλημα και να πρέπει να το λύσουμε. 

Αλλά το Σώμα του Φωτός δεν είναι κάτι που μπορείς να αποκτήσεις.

Μπορείς να το Αποκαλύψεις. 

Το μονοπάτι δεν είναι πρόσθεση — είναι αφαίρεση. Αφαίρεση των ψευδών πεποιθήσεων. Αφαίρεση των παλιών ταυτίσεων. Αφαίρεση των ασυνείδητων προτύπων που έπαιξαν τον ρόλο σου για τόσα χρόνια. Αυτά όλα ελέγχουν σήμερα τις σκέψεις σου. Το συναίσθημα με το οποίο ξυπνάς το πρωί και σε κάνει να πιστεύεις ότι η κάθε μέρα είναι μια νέα δοκιμασία που πρέπει να περάσεις.

Στην πράξη αυτό σημαίνει:

Να δεις το πρότυπο — όχι να το πολεμήσεις. Η αντίσταση το δυναμώνει. Η επίγνωση το διαλύει.

Να αναγνωρίσεις τον Ψευδή Εαυτό όταν μιλά — και να μην τον ακολουθήσεις τυφλά. Δεν τον καταργείς. Απλώς σταματάς να τον εμπιστεύεσαι σαν να ήταν ο μόνος αληθινός.

Να δημιουργείς στιγμές αυθεντικής παρουσίας — στιγμές που δεν παίζεις κανέναν ρόλο, δεν αποδεικνύεις τίποτα, δεν φοβάσαι τίποτα. Αυτές οι στιγμές δεν είναι πολυτέλεια. Είναι η πρακτική του Σώματος του Φωτός.

Κάθε φορά που επιλέγεις να ανταποκριθείς από τον Αληθινό Εαυτό αντί να αντιδράσεις από τον φόβο — χτίζεις φως. Όχι μεταφορικά. Κυριολεκτικά.

 Γιατί κάποιος να συνδεθεί με το Σώμα του Φωτός του; 

Στη λογική που αναπτύξαμε στο άρθρο — και με βάση τις παραδόσεις γνώσης που το υποστηρίζουν και την προσωπική μου εμπειρία— οι πέντε βασικές «υπερφυσικές» δεξιότητες του Σώματος του Φωτός είναι:

1. Διαίσθηση χωρίς πληροφορία Γνωρίζει πριν σκεφτεί. Δεν χρειάζεται δεδομένα, αποδείξεις, ή ανάλυση. Η «γνώση» φτάνει ακέραια — σαν να ήταν πάντα εκεί.
2. Τηλεπαθητική σύνδεση Αντιλαμβάνεται την κατάσταση του άλλου χωρίς λόγια. Νιώθει την ενέργεια ενός χώρου, μιας σχέσης, μιας κατάστασης — πριν ανοίξει το στόμα κανείς.
3. Θεραπευτική δύναμη Η παρουσία του ίδιου του ανθρώπου επηρεάζει τους γύρω του. Δεν κάνει κάτι — είναι κάτι. Και αυτό το «είναι» ρυθμίζει, ηρεμεί, θεραπεύει.
4. Συγχρονισμός (Synchronicity) Αρχίζει να «τραβά» γεγονότα, ανθρώπους και ευκαιρίες που ευθυγραμμίζονται με την αληθινή του φύση — χωρίς προσπάθεια, χωρίς χειρισμό. Αυτό που ο Jung ονόμασε «σημαντικές συμπτώσεις».
5. Υπέρβαση του χρόνου Βιώνει στιγμές εκτός γραμμικού χρόνου — βαθιά παρουσία στο τώρα, πρόσβαση σε «γνώση» που δεν αποκτήθηκε σε αυτή τη ζωή, αίσθηση συνέχειας πέρα από το βιολογικό σώμα.

Αυτές είναι οι πρώτες 5 από τις 37 δεξιότητες που είναι διαθέσιμες για εσένα αλλά και για όλους τους ανθρώπους, αν επιλέξουν να καλλιεργήσουν την ύπαρξη τους από το Κέντρο του Σώματος του Φωτός. 

Εάν επιθυμείς να μάθεις περισσότερα για αυτό και τις υπόλοιπες 32 δεξιότητες του …..

 

Επίλογος — το Σώμα του Φωτός δεν είναι προορισμός

 Το Σώμα του Φωτός δεν σε περιμένει στο τέλος ενός μακρύ ταξιδιού. Δεν είναι ανταμοιβή για αρκετή δουλειά. Δεν είναι προνόμιο των «φωτισμένων».

Είναι η βαθύτερη φύση σου — παρούσα τώρα, εδώ, κάτω από όλα όσα φοράς.

Η μόνη ερώτηση δεν είναι πώς να το αποκτήσεις. 

Και ίσως η πιο τολμηρή πράξη που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος σήμερα. Να πάψει να είναι το αποτέλεσμα της παιδικής του ιστορίας και να αρχίσει να ζει ως ένα Αυτόνομο, Αυτοκυρίαρχο και Πλήρες Ον που ήταν πάντα. 

Αυτός είναι ο δρόμος προς το Σώμα του Φωτός.